¡ Buenos Días !

Vandaag besloten we om onze papieren in orde te brengen. Vol goede moed volgende we de instructies op onze papieren. Na een lange wandeling vonden we de univeriteit waar we moesten zijn. Althans, dat dachten we. Daar vertelden ze ons dat 'la Oficina de Relaciones Internacionales' in een ander gebouw gevestigd is. (lees: aan de andere kant van de stad). Dit werd dan ook onze eerste kennismaking met het metrosysteem. Toen we het juiste gebouw eindelijk gevonden hadden, schrokken we ons rot van de wachtrij. Een uur later was het eindelijk aan ons. Jammergenoeg spreekt niemand daar naar behoren Engels en alles verliep dus in het Spaans. Vanaf dit moment werden we ons ervan bewust dat de Spaanse taal toch iets (veel) moeiljker is dan verwacht. Na veel gebarentaal begrepen we de grote lijnen van het gesprek. De papieren van Stefanie werden al in orde gebracht, maar Stephanie had haar papieren nog niet ontvangen. Conclusie, we mogen morgen nog eens passeren.
Het zonnetje scheen dus we besloten om onze weg te voet verder te zetten. Zo kwamen we toe in 'Nervion' en zagen we de eerste winkels. De verleiding was al groot, maar we zijn hier nog maar pas, dus we hebben ons wat ingehouden. Ook kwamen we 'El Corte Inglés' tegen. Deze was minder impressionant dan verwacht. Dan maar terug naar huis. Onderweg kwamen we een supermarkt tegen, dus de eerste inkopen konden ook al gedaan worden.
De pot schaft spaghetti. Stephanie doet dat zeer goed daar in die keuken!

í Que aproveche !
Hasta mañana.